'Je moet nee verkopen als je niet het ideale team kunt opstellen'

13 december 2017 

Bij Settels Savenije staat de techniek centraal, niet tijd of geld. De bedrijvengroep beschikt over een van de grotere onafhankelijke ontwerpteams rond Eindhoven en heeft daarnaast geavanceerde productie en assemblage in huis. Onlangs vierde Settels Savenije zijn dertigjarige jubileum.

Rond 2007 zette John Settels een stap die sommigen binnen de Eindhovense hightech de wenkbrauwen deed optrekken - ook ik keek er met verwondering naar. Ingenieursbureau Settels bond een handvol krasse knarren aan zich: ex-Philips-ingenieurs wier houdbaarheidsdatum in de ogen van het gloeilampenconcern was overschreden.

Een van die Muppets was Piet van Rens. Deze werktuigbouwer verwijst met enige zelfspot naar de knorrige bejaarden in het poppentheater. Hij en andere oud-Philips CFT’ers en Natlab’ers pakken binnen de bedrijvengroep Settels Savenije immers de rol van criticus, recensent of coach - meestal met een stevige dosis ironie.

‘John heeft gezien dat ervaring helpt om klanten te overtuigen’, zegt Van Rens. ‘Zo’n uithangbordfunctie heeft waarde. Het eerste jaar heb ik niets anders gedaan dan klanten te woord staan en ze proberen te overtuigen van de kennis en kunde van Settels.’

Traumatische ervaring

Dertig jaar geleden begon John Settels met Jan van Amelsvoort min of meer per ongeluk een ingenieursbureau omdat hun werkgever in oktober van 1987 failliet ging. John was 25, Jan 39. Ze namen nog vier werktuigbouwers aan en Settels van Amelsvoort was de maand daarop in de lucht.

Vanaf de eerste dag peperden Van Amelsvoort en zijn technici de jonge Settels in dat hij als bedrijfskundige nooit een echt vak had geleerd en dat hij zich vooral niet met hun projecten moest bemoeien. Settels moest goed begrijpen dat werktuigbouwers de wereld creëren - vooral de types die hun vak hadden geleerd bij de vermaarde hoogleraar Wim van der Hoek.

Van Amelsvoort begon als kartrekker, maar zijn hart lag toch meer bij techniek. Na tien jaar overtuigde hij zijn jonge kompaan om de leiding over te nemen - hun bureau was inmiddels twintig werktuigbouwers sterk. Surfend op de economische hausse van eind jaren negentig groeide de ploeg in 2001 zelfs naar 35 mensen.

John Settels tijdens het 30 jaar-feest. ‘Nooit een vak geleerd.’

Maar snel daarna hakte een lange crisis erin. Met pijn in het hart zagen de oprichters zeer ervaren werktuigbouwers vertrekken. Tot overmaat van ramp vertilde Settels zich in 2003 ook nog aan een grote opdracht. ‘Technisch leek het niet complex, maar het project liep volledig uit de hand en heeft ons bijna de kop gekost’, zegt hij daar nu over.

Juist deze traumatische ervaring was vormend. Settels ondervond aan den lijve het verschil tussen systeemarchitecten, hoofdconstructeurs en constructeurs die het snappen, en een vergelijkbaar team ‘dat het bijna kan’. Settels: ‘Je zou denken dat het laatste team het ook kan met coaching en intensieve begeleiding. Zij beginnen met veel enthousiasme, gaan flitsend van start, maar na verloop van tijd blijken de dingen toch net iets anders te liggen dan ze dachten. Blijken ze principiële zaken over het hoofd te hebben gezien en hebben ze oplossingen bedacht die complexer zijn dan nodig. Dan ontstaat vertraging, budgetten lopen uit de hand, ze verliezen controle en tot overmaat van ramp begint het management zich ermee te bemoeien.’

Met een team dat daadwerkelijk het vak beheerst, is het verschil volgens Settels levensgroot. ‘Dat documenteert te weinig, neemt belangrijke ontwerpbeslissingen op basis van intuïtie, maar voorziet en overziet de echte risico’s in een project. Die risico’s zijn voor hen ook spannend, maar niet eng.’

Zo leerde Settels dat de beheersing van projecten en succes in de hightech staat of valt met de mensen en het team. ‘Met een team dat het bijna kan, kun je de klus beter niet aannemen’, zegt hij resoluut. ‘Ik ben er ook rotsvast van overtuigd dat je nee moet verkopen als je niet het ideale team kunt opstellen.’

Te eerlijk

Om het hoofd boven water te houden, moest Settels in 2004 afscheid nemen van tien medewerkers. Hij en Van Amelsvoort begonnen zelfs met detacheren - iets waar hun werktuigbouwers een hardgrondige hekel aan hadden.

Settels beleefde een existentiële crisis. ‘Ik heb serieus overwogen om te stoppen.’ Maar hij stelde zich ook de vraag wat hij zou moeten doen om een echt bedrijf neer te zetten. Hij realiseerde zich dat Van Amelsvoort altijd als geen ander in staat was om klanten te motiveren om hun bureau spannende projecten te geven. Daar kwamen andere werktuigbouwers vanzelf op af, iets dat hij zelf niet voor elkaar kreeg. ‘Ik had immers nooit een vak geleerd.’

Settels concludeerde dat hij getalenteerde ingenieurs centraal moest stellen in alles wat hij deed als bedrijf. ‘Ik moest een wereld scheppen waarin de beste technici zich thuis voelen: transparant, eerlijk en uitdagend. Ik dacht: als de besten voor ons komen werken, dan winnen we ook de klanten.’ Dat leidde in de jaren daarna tot het aantrekken van vermaarde technici uit het Eindhovense, zoals Chris Velzel, Ron Asjes en Riné Dona.

‘John heeft de rol van Jan van Amelsvoort geprojecteerd op oude technici met veel ervaring’, zegt Van Rens. ‘Hij is wars van het moderne plannen en projecten leiden en vindt dat de techniek leidend moet zijn en niet tijd of geld. Daarmee stoot John een groep mensen af, maar het maakt zijn bedrijf ook heel aantrekkelijk. Dat heeft geleid tot veel fans bij onze klanten.’

Sven Pekelder legt die schijnbare tegenstelling zo uit: ‘Alleen sturen op tijd en geld levert niet vanzelf de beste ideeën. Die ontstaan door een balancering tussen tijd en geld en kwaliteit. Klanten komen bij ons, omdat ze hun probleem echt bij niemand anders kunnen onderbrengen. Sommigen zijn al op hun bek gegaan. Ze weten dat het niet makkelijk is. We focussen wel degelijk op een deadline. Het werk moet af, ook voor een vastgestelde hoeveelheid geld. We krijgen geen blanco check, maar we leggen wel uit wat realistisch is.’

Sven Pekelder, cto bij Settels Savenije

Pekelder, als cto verantwoordelijk voor research en businessdevelopment, zegt dat klanten juist voor de Settels-technici kiezen, omdat ze van hen tegengas krijgen: ‘Wij zijn als techneuten eerlijk. Misschien wel te eerlijk, maar daar hebben klanten ook het meeste aan. We stappen samen in de ontwikkeling en zijn zo open als het maar zijn kan. Onze ervaring is dat je daar het verste mee komt. Klanten moeten vertrouwen dat hun vraag in goede handen is. Ze vragen ons immers om een kunstje dat nog nooit iemand heeft gedaan, ook wij niet.’

Van Rens ziet de rol van het oude netwerk steeds meer overgenomen door een nieuwe generatie uitblinkers. ‘Maar met name bij het aanboren van nieuwe klanten in het oosten is het geduld van de oude garde nog steeds welkom en kan het ook tot uitbreiding leiden. Philips was niet goed in het uitbuiten van dat netwerk. John is dat wel.’

Strijp-T

Om de link van de ideeën naar maken en produceren te leggen, nam Settels Savenije vijf jaar geleden Bakker Fijnmetaal over. ‘Inventiviteit moet maakbaar zijn’, zegt Pekelder, die na het pensioen van Jan van Amelsvoort samen met andere werktuigbouwkundige krachtpatsers het technische geweten werd van Settels. ‘De ontwerper en de vakman moeten elkaar voeden. Alleen als ze elkaars taal spreken en naar elkaar willen luisteren, kunnen we grenzen verleggen. In de afgelopen jaren werd ons goed duidelijk dat het vroegtijdig betrekken van de mensen die het maken lagere integrale kosten en een kortere doorlooptijd oplevert.’

Settels verhuisde dit jaar naar zijn nieuwe locatie, het voormalige waterbassin met zuiveringsinstallatie van Philips op Strijp-T.

Settels heeft nu een van de grotere onafhankelijke ontwerpteams in de Brainport-regio en heeft net een assemblagecleanroom gebouwd bij zijn nieuwe locatie - het voormalige waterbassin met installatie waar Philips op Strijp-T sinds 1952 grondwater zuiverde. Ook de machinefabriek van Bakker verhuist de komende jaren naar Strijp-T.

Wilt u het volledige artikel lezen?

Techwatch

Techwatch | bv | Novio Tech Campus | Transistorweg 7-H | 6534 AT Nijmegen
T. +31 (0)24 - 350 3532 | info@techwatch.nl

Copyright ©  2018 Mechatronica&Machinebouw - All Rights Reserved

×